Laat je code spreken

Een bezoekersbalie toont eerst een begroeting en daarna een aanwijzing. Zo'n klein programma is een goede eerste stap: je schrijft precies wat de bezoeker moet zien en controleert of de computer je instructies volgt. Je hebt voor deze les geen programmeerkennis nodig.

Van code naar een werkend programma

Broncode is de tekst waarin je instructies voor de computer opschrijft. Go gebruikt een compiler: een programma dat die tekst controleert en vertaalt naar een uitvoerbaar programma. Als de code niet aan de taalregels voldoet, krijg je een melding voordat je eigen instructies worden uitgevoerd.

In Codelab staat het bestand main.go al klaar. Je hoeft niets te installeren; na inloggen kun je de Go-code hier uitvoeren. De knoppen bij voorbeelden voeren een apart programma uit, zodat je eigen oefencode blijft staan.

Drie onderdelen herkennen

Een pakket groepeert Go-code. package main zegt hier dat dit bestand bij het pakket van een uitvoerbaar programma hoort. Je laat die eerste regel staan en richt je op wat binnen main gebeurt.

Met import maak je een ander pakket beschikbaar in dit bestand. import "fmt" geeft toegang tot hulpmiddelen om tekst te tonen. De naam fmt komt terug vóór de punt in fmt.Println.

Een functie is een benoemd stukje code. func main() is het beginpunt van dit eenvoudige programma; de instructies tussen de accolades { en } worden van boven naar beneden uitgevoerd. Zet de openende accolade zoals in het voorbeeld op dezelfde regel als func main().

Twee berichten tonen

Println toont een waarde en sluit af met een nieuwe regel. De ronde haakjes bevatten wat je meegeeft; in dit voorbeeld is dat telkens tekst tussen dubbele aanhalingstekens. Zo'n tekstwaarde heet een string.

Voorspel welke regel bovenaan verschijnt en voer het voorbeeld uit. De getoonde regels zijn de uitvoer van het programma.

package main

import "fmt"

func main() {
	fmt.Println("Welkom bij het museum.")
	fmt.Println("De ingang is links.")
}

Welkom bij het museum.
De ingang is links.

De aanhalingstekens staan wel in de code, maar niet in de uitvoer. Ze markeren waar de tekst begint en eindigt. Spaties, hoofdletters en leestekens tussen die tekens worden wel getoond.

Veelgemaakte fout: tekst aanpassen die je wilde behouden

Een programma kan geldig zijn en toch de verkeerde boodschap tonen. In deze variant is de tweede aanroep per ongeluk een kopie van de eerste gebleven. Voer hem uit en vergelijk de uitvoer regel voor regel.

package main

import "fmt"

func main() {
	fmt.Println("Welkom bij het museum.")
	fmt.Println("Welkom bij het museum.")
}

Welkom bij het museum.
Welkom bij het museum.

De compiler ziet geen fout: beide instructies zijn geldige Go-code. De bezoeker mist echter de aanwijzing. Controleer daarom naast foutmeldingen ook of de uitkomst overeenkomt met je bedoeling.

Zelf twee regels maken

In de oefening begroet je de lezer en vertel je welke taal je leert. Bewerk alleen de tekst binnen de twee bestaande Println-aanroepen. Laat de aanhalingstekens, haakjes en overige programmastructuur staan.

Voer daarna je oefencode uit. Elk checkpoint vergelijkt één regel met de gevraagde tekst; een groene eerste stap zegt dus nog niets over de tweede. Lees bij een verschil rustig of er een letter, spatie of punt ontbreekt.

Wat je meeneemt

• main bevat hier de instructies die na het starten worden uitgevoerd.
• fmt.Println toont een waarde en begint daarna een nieuwe regel.
• Geldige code kan een verkeerd resultaat hebben; vergelijk ook de uitvoer.

Hierna geef je getallen een naam en laat je Go ermee rekenen.