Beginwaarden bij iedere nieuwe instantie

Na ieder nieuw kaartje apart alle attributen invullen wordt snel herhaalwerk. Je kunt bovendien vergeten een noodzakelijke waarde te zetten. Een klasse kan haar eigen beginwaarden instellen, zodat een nieuw object meteen bruikbaar is.

Beginwaarden bij het maken

De initialisatiemethode __init__ wordt aangeroepen nadat een nieuwe instantie is aangemaakt. De argumenten uit bijvoorbeeld Ticket("Delft", 12) worden aan die methode doorgegeven. Zo kan de klasse zelf de bestemming en prijs op de instantie bewaren.

De eerste parameter heet volgens afspraak self en verwijst naar de nieuwe instantie. Python geeft die verwijzing bij deze aanroep zelf mee. De overige parameters schrijf je zoals bij de functies die je al kent.

Een toekenning aan self.destination bewaart de waarde bij het object. Alleen destination = destination verandert geen objectattribuut: dat werkt met de lokale parameternaam. De punt verbindt de waarde met de juiste instantie.

class Ticket:
    def __init__(self, destination, price):
        self.destination = destination
        self.price = price

first = Ticket("Delft", 12)
second = Ticket("Leiden", 8)
print(first.destination, first.price)
print(second.destination, second.price)

Delft 12
Leiden 8

Iedere aanroep krijgt eigen toestand

__init__ wordt voor ieder nieuw exemplaar uitgevoerd. Daardoor kunnen twee reisbiljetten verschillende bestemmingen en prijzen krijgen. De waarden zijn na het maken gewoon via de attributen te lezen.

Ook standaardargumenten werken hier zoals bij gewone functies. Counter() kan bijvoorbeeld met nul beginnen, terwijl Counter(5) een andere beginwaarde krijgt. Een expliciete nul moet daarbij nul blijven; gebruik geen waarheidstest om een opgegeven waarde te vervangen.

__init__ geeft normaal None terug. Het object dat je van Ticket(...) krijgt, komt niet uit een return self in deze methode. Een andere retourwaarde uit __init__ wordt door Python afgewezen, dus laat de methode na haar toekenningen gewoon eindigen.

Let op veranderlijke beginwaarden

Een notitieboek heeft een lijst met notities nodig. Als je notes = [] rechtstreeks in het klasseblok zet, staat er één lijst bij de klasse. De twee instanties uit het voorbeeld zien daardoor dezelfde lijst zolang zij geen eigen attribuut hebben.

class Notes:
    notes = []

first = Notes()
second = Notes()
first.notes.append("Idee")
print(first.notes)
print(second.notes)
print(first.notes is second.notes)

['Idee']
['Idee']
True

De gewenste afspraak is meestal dat ieder notitieboek met een eigen lege lijst begint. Maak die lijst dan binnen __init__ en bewaar haar op self.notes. De expressie [] wordt op die plek bij iedere initialisatie opnieuw uitgevoerd.

Veelgemaakte fout: de invoerlijst blijven delen

Een constructor kan ook een bestaande lijst ontvangen. Met self.items = items bewaar je dezelfde lijst als de aanroeper. Een latere wijziging aan die invoerlijst wordt dan zichtbaar in je nieuwe object.

Wanneer het contract een eigen lijst vraagt, maak je een kopie met list(items). Dat is een kopie van de buitenste lijst, zoals in de collectiemodule. Veranderlijke objecten binnen die lijst worden daarmee niet automatisch diep gekopieerd.

Dit verschil is een eigendomsafspraak. Soms wil je bewust dezelfde lijst delen, maar de Queue uit deze oefening bewaart een eigen kopie van de ontvangen platte lijst. De oorspronkelijke volgorde en herhalingen blijven behouden.

Jouw vier beginpatronen

Je werkt met eenvoudige klassen die alleen gegevens instellen. Book bewaart titel en aantal pagina's, Counter gebruikt een standaardwaarde en Notebook begint met een nieuwe notitielijst. Queue neemt bestaande invoer over in een eigen lijst.

Deze les voegt nog geen domeinvalidatie toe. Lege titels, nul en negatieve tellerstanden blijven geldig wanneer de opdracht dat niet beperkt. De controles onderscheiden bewaren, kopiëren en onbedoeld delen aan de hand van de echte objecten.

Onthoud dit

• __init__ stelt een nieuwe instantie in via self.
• Standaardargumenten veranderen de normale betekenis van expliciete nulwaarden niet.
• Kies bewust tussen een eigen nieuwe lijst, een kopie en een gedeelde verwijzing.

Hierna voeg je methoden toe die de toestand van een bestaand object gebruiken of veranderen.